จุดเด่นของ Queen’s Domain คือการใช้สุนทรียศาสตร์แบบ lo-fi ของยุค 90s ถึงต้นปี 2000s ซึ่งปรากฏผ่านมุมมองแบบ low-poly และพื้นผิวแบบ low-res สร้างภูมิทัศน์ที่ชวนเคลิบเคลิ้ม ผสานกับเพลงประกอบที่แปลกใหม่และไม่คาดเดาได้
การนำทางในเกมนั้นไม่ตรงไปตรงมา ผู้เล่นจะต้องดำดิ่งลงในไอระเหยพิษ หรือสำรวจส่วนที่เข้าถึงยากเพื่อค้นพบทางลับ ซึ่งแม้ว่าอิสระในการสำรวจจะถูกจำกัดอยู่บ้าง แต่การมีมุมลับมากมายก็ทำให้เส้นทางที่สร้างขึ้นรู้สึกเป็นของตัวเอง
ระบบการต่อสู้ส่งเสริมการยับยั้งชั่งใจ เพราะการโจมตีปกติทำได้เพียงสร้างความเสียหายเล็กน้อย แต่การชาร์จจะสร้างความเสียหายได้มากกว่ามาก นอกจากนี้ การตายแล้วไม่ดรอปไอเทม และการเซฟเกมที่แยกจากระบบพัก ก็ช่วยให้ผู้เล่นสามารถบริหารความเสี่ยงในการผจญภัยได้อย่างมีชั้นเชิง
หลังจากเล่นไปราว 5 ชั่วโมง การผสมผสานระหว่างการต่อสู้ การสำรวจ และปริศนาได้เข้าสู่จังหวะที่น่าติดตาม ทำให้ผู้เล่นอยากกลับไปค้นหาต่อ แม้จะมีจุดที่ยากและน่าหงุดหงิดบ้างก็ตาม
ศัพท์ที่ควรรู้
- lo-fi video game aesthetics – สุนทรียศาสตร์ของวิดีโอเกมที่ใช้กราฟิกแบบเรียบง่ายของยุคเก่า
- low-poly angles – มุมมองแบบโพลีกอนต่ำ ซึ่งหมายถึงการใช้รูปทรงเรขาคณิตพื้นฐานในการสร้างโมเดล 3 มิติ
- rasterised skies – ท้องฟ้าที่แสดงผลแบบพิกเซล ซึ่งเป็นลักษณะของกราฟิกยุคเก่า
- ambient melancholy – ความรู้สึกเศร้าสร้อยที่เข้ามาอย่างช้าๆ ในฉากหลังของเพลง
- charge up your attack – การชาร์จพลังโจมตี ซึ่งทำให้การโจมตีมีพลังทำลายสูงขึ้น
ที่มา: Eurogamer