การออกแบบของหูฟังแต่ละประเภทนำมาซึ่งข้อดีข้อเสียที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน หูฟังแบบ In-ear จะเข้าไปในช่องหูเหมือนที่อุดหู ทำให้เกิดการซีลที่แน่น ซึ่งสามารถให้แรงดันในหูได้ โดยเฉพาะหากใช้งานเป็นเวลานาน และยังเสี่ยงต่อการสะสมของสิ่งสกปรก เช่น ขี้หู
ในทางตรงกันข้าม หูฟังแบบ Open-ear จะวางอยู่บนใบหู ทำให้มีการสัมผัสกับร่างกายภายน้อยมาก บางรุ่นอาจมีแถบคาดด้านหลังศีรษะ ซึ่งโมเดล Bone conduction จะส่งเสียงผ่านการสั่นสะเทือนไปยังหู
หากพิจารณาเรื่องคุณภาพเสียงและการตัดเสียงรบกวน In-ear จะให้เสียงที่โฟกัสและมีคุณภาพสูงกว่า ทั้งเสียงเบสที่ดีและเสียงที่สมจริง เหมาะสำหรับการฟังเพลงหรือการสนทนาทางโทรศัพท์ อีกทั้งยังสามารถป้องกันเสียงรบกวนจากภายนอก เช่น เสียงเครื่องยนต์เครื่องบินได้ด้วยการซีลที่สมบูรณ์
แม้ว่า Open-ear จะมีปัญหาระหว่างการใช้งานน้อยกว่า แต่ก็ไม่สามารถให้ประสบการณ์เสียงที่เข้มข้นเท่า In-ear และเสียงรบกวนรอบข้างก็ยังคงเข้าถึงได้อยู่ดี อย่างไรก็ตาม หากใช้งานอย่างถูกต้องและดูแลรักษาอย่างดี In-ear ก็สามารถใช้งานได้ดีสำหรับการใช้งานในระดับหนึ่ง
ศัพท์ที่ควรรู้
- In-ear – หูฟังชนิดนี้จะเข้าไปในช่องหูของผู้ใช้โดยตรง
- Open-ear – หูฟังชนิดนี้จะวางอยู่บนใบหูและไม่เข้าไปในช่องหู
- Bone conduction – เป็นเทคโนโลยีที่ส่งเสียงไปยังหูผ่านการสั่นสะเทือนที่ศีรษะ
- Seal – การซีลที่ดีของ In-ear ช่วยป้องกันเสียงภายนอกและเพิ่มคุณภาพเสียง
ที่มา: Engadget