เมื่อผมเข้าร่วมทีม Codex ในเดือนกันยายน 2025 Codex สำหรับ Windows ยังไม่มีการใช้งาน Sandbox ทำให้ผู้ใช้ Windows ต้องเลือกระหว่างสองทางเลือกที่ไม่ค่อยดีนักเมื่อใช้ coding agent ของ OpenAI นั่นคือการอนุมัติคำสั่งเกือบทั้งหมด (รวมถึงการอ่าน) ที่ coding agent ต้องการรัน ซึ่งไม่มีประสิทธิภาพและน่ารำคาญ
แนวทางที่ไม่สมบูรณ์นั้นแม้ว่าจะทำงานได้ด้วยความสามารถมาตรฐานของ Windows เพียงเล็กน้อย และอนุญาตให้มีการเขียนไฟล์ที่เฉพาะเจาะจง แต่ก็มีข้อเสียบางประการ เช่น ความเร็วในการตั้งค่าที่อาจใช้เวลานาน ขึ้นอยู่กับโครงสร้างของไดเรกทอรีเวิร์กสเปซ
นอกจากนี้ แม้ว่าจะมีมาตรการป้องกันเครือข่าย แต่ก็มีโอกาสที่ agent ที่เป็นอันตรายจะหลีกเลี่ยงสภาพแวดล้อมนี้ได้ง่าย และโค้ด/ไบนารีที่ดีก็อาจหลีกเลี่ยงได้เช่นกันหากไม่เคารพตัวแปรพร็อกซีสภาพแวดล้อม หรือใช้โค้ดเครือข่ายของตนเอง
ท้ายที่สุด ระบบจึงถูกพัฒนาขึ้นจนถึงรูปแบบปัจจุบัน ซึ่งประกอบด้วยไบนารีหลายตัว ผู้ใช้ที่กำหนดเอง กฎไฟร์วอลล์ การตั้งค่าแบบยกเลเวล ขั้นตอนแบบอะซิงโครนัส และอื่นๆ เพื่อสร้างความสมดุลระหว่างความปลอดภัยและการใช้งานจริง
บทเรียนสำคัญที่สุดคือ Windows ไม่ได้มีพื้นฐานเดียวที่แมปกับ “coding agent อัตโนมัติที่ปลอดภัย” ดังนั้นจึงต้องมีการผสมผสานหลายเครื่องมือและแนวคิดเข้าด้วยกัน
ที่มา: OpenAI