งานวิจัยเดือนตุลาคม: สุนัขตัวใหญ่แก่เร็วกว่า, การกักจับปฏิสสาร, และหมึกสักที่มองไม่เห็น

เป็นเรื่องน่าเสียดายที่วิทยาศาสตร์มีความก้าวหน้ามากมายจนไม่สามารถนำเสนอได้ทั้งหมด ดังนั้นในแต่ละเดือน เราจึงคัดเลือกเรื่องราวเด่นๆ ที่เกือบจะถูกมองข้ามไป สำหรับเดือนตุลาคมนี้ มีการนำเสนอทั้งกลไกทางพันธุกรรมที่อธิบายว่าทำไมสุนัขตัวใหญ่ถึงแก่เร็วกว่าตัวเล็ก, การที่นักฟิสิกส์สามารถกักจับอนุภาคปฏิสสารได้นานหลายเดือน, และหมึกสักที่มองไม่เห็นซึ่งจะปรากฏเมื่ออยู่ภายใต้แสง UV

ทำไมสุนัขตัวใหญ่ถึงแก่เร็วกว่า

ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมหลายชนิด โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกลุ่มสุนัข พบว่าขนาดตัวมีความสัมพันธ์กับอายุขัย ซึ่งต่างจากรูปแบบทั่วไปที่สัตว์ใหญ่มีชีวิตยืนยาวกว่า

นักวิทยาศาสตร์จาก Arizona State University รายงานว่าความแตกต่างของอายุขัยนี้อาจเกิดจาก “jumping genes” โดยพวกเขาได้ใช้ข้อมูลจากสุนัข 864 ตัวใน Dog Aging Project เพื่อทำแผนที่รูปแบบของ DNA methylation ทั่วทั้งจีโนม ซึ่งเป็นตัวบ่งชี้ทางเคมีของการชราภาพ

การเปลี่ยนแปลงของ DNA methylation นี้เป็นส่วนหนึ่งของ epigenome ซึ่งสามารถเปลี่ยนแปลงได้ตามปัจจัยแวดล้อมและความเครียด ต่างจากลำดับทางพันธุกรรมที่ค่อนข้างคงที่

ศัพท์ที่ควรรู้

  • DNA methylation – การเปลี่ยนแปลงทางเคมีบน DNA ที่บ่งบอกถึงการเปิดหรือปิดของยีน
  • Epigenome – ส่วนของจีโนมที่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ตามสภาพแวดล้อมและปัจจัยภายนอก
  • Jumping genes – ยีนที่สามารถเคลื่อนที่และส่งผลต่อการทำงานของยีนอื่นๆ ในจีโนม

ที่มา:

Leave a Comment